کنترلر کوباتی که با ولتاژ باتری کار می‌کند

اعلان‌های فانوک آمریکا برای نمایشگاه IMTS 2026 در سوم سپتامبر شامل قلمی است که اهمیتش از توصیفش بزرگ‌تر است. کنترلر R-50iA Compact DC که برای ربات‌های همکار CRX سوار بر ربات‌های متحرک خودگردان ساخته شده، مستقیم برق مستقیم ۲۴ تا ۴۸ ولت می‌پذیرد و اینورتر جداگانه‌ای را حذف می‌کند که معمولا میان باتری ربات متحرک و بازوی سوار بر آن می‌نشیند.

آن اینورتر دردسری دیرینه در دستکاری سیار بوده است. باتری برق مستقیم می‌دهد، کنترلر ربات متعارف برق متناوب شهری می‌خواهد، پس یکپارچه‌ساز اینورتری اضافه می‌کند — که روی وسیله‌ای که فضا و وزنش سخت بودجه‌بندی شده جا و جرم می‌گیرد، دو بار تبدیل با تلفات همراهش انجام می‌دهد، قطعه‌ای با حالت‌های خرابی و رفتار حرارتی خودش می‌افزاید و نویز کلیدزنی را روی سکویی پر از حسگر می‌ریزد. حذفش معماری الکتریکی هر دستکار سیاری را که روی این سکو ساخته شود ساده می‌کند.

در کنار آن، مدل CRX-3iA ظرفیت ۳ کیلوگرم را با جرم ربات تنها ۱۱ کیلوگرم ارائه می‌کند. نکته همان نسبت است: کوباتی که آن‌قدر سبک باشد که یک نفر بتواند جابه‌جا و نصبش کند، جای ممکن استقرار اتوماسیون را عوض می‌کند، چون سلول دیگر به فونداسیون دائمی و نقشه بلندکردن نیاز ندارد.

در سمت ماشین‌کاری، نسل تازه سری روبودریل DC در سه مدل عرضه می‌شود — مدل D54CS با اسپیندل پرگشتاور ۱۰ هزار دور برای سوراخ‌کاری و قلاویزکاری سنگین، مدل D74CS با اسپیندل پرشتاب ۱۲ هزار دور برای برش پرسرعت، و مدل D116CS با محور X گسترش‌یافته به ۱۱۰۰ میلی‌متر و محور Y به ۶۰۰ میلی‌متر با فناوری DDR-TiB.

نمایش‌های هوش مصنوعی فیزیکی از آنچه نامشان می‌رساند جالب‌ترند، چون هرکدام یک کار دشوار مشخص را نام می‌برند نه یک توانایی کلی را: مونتاژ کانکتور با استفاده هم‌زمان از داده بینایی و نیرو، بستن پیچ با فناوری ردیابی Inbolt روی پردازش انویدیا، و تولید مسیر ابزار و برنامه با هوش مصنوعی. به‌ویژه جاگذاری کانکتور مسئله دشوار کلاسیکی است — قطعات انعطاف‌پذیر، رواداری تنگ، و شرط موفقیتی که آسان‌تر حس می‌شود تا دیده شود.

مایک چیکو، مدیرعامل شرکت، آن را چنین توصیف کرد که تولید وارد دورانی می‌شود که هوش مصنوعی فیزیکی به ربات‌ها اجازه می‌دهد در تولید واقعی ببینند، استدلال کنند و عمل کنند. نمایش‌ها در غرفه ۳۳۸۹۰۰ برگزار می‌شوند.